Invullingsgraad (Infill)

Terwijl traditionele productietechnieken zoals spuitgieten doorgaans massieve stukken opleveren, zijn 3D-geprinte stukken bijna nooit volledig gevuld. FDM-printers bouwen modellen op met stevige buitenwanden (de 'shells') maar de binnenkant is grotendeels hol, met een ondersteunend patroon: de infill.

Het kiezen van het juiste invullingspercentage is één van de belangrijkste keuzes in je slicer. Dit bepaalt rechtstreeks de sterkte van je stuk, de printtijd en het materiaalverbruik. Maak je een verkeerde keuze, dan loop je het risico op zwakke prints of afdrukken die eindeloos duren.

Wat betekent Infill juist?

Infill is de binnenstructuur van je 3D-print. Je kan het zien als het 'geraamte' van je stuk. Zonder infill kan de printer de bovenste lagen niet correct printen, omdat het plastic anders gewoon naar beneden zou vallen. De infill biedt dus steun voor die bovenlagen.

Het gekozen percentage (tussen 0% en 100%) toont hoeveel van de binnenruimte met plastic opgevuld wordt. 0% is helemaal leeg, 100% is volgestampt. Maar: dubbel zoveel infill maakt je stuk niet zomaar dubbel zo sterk, wél duurt het dubbel zo lang om te printen.

Advies voor percentages

Welk invullingspercentage je best kiest, hangt af van wat je met het stuk doet:

• 0% - 15% (Decoratief): Perfect voor beeldjes of prototypes die niet belast worden. Als je printer goed kan overbruggen, is 5-10% al genoeg voor de vorm te behouden bij showmodellen.
• 15% - 30% (Algemeen gebruik): Dit is het standaardbereik. Ongeveer 20% is een ideale mix tussen stevigheid, snelheid en materiaalverbruik. Het stuk voelt degelijk aan en ondersteunt de bovenlaag mooi.
• 30% - 60% (Mechanisch belast): Voor technische of functionele onderdelen zoals steunen, haken of klemmen. Hier merk je duidelijk het verschil in stevigheid en gewicht.
• 60% - 100% (Zwaar belast): Komt zelden voor. Boven 50 à 60% levert extra infill weinig meerwaarde op: wil je echt meer stevigheid, zet dan liever extra buitenwanden dan de infill volledig op te trekken. Die buitenwanden zorgen veel efficiënter voor stijfheid.

Infill-patronen: geen detail

Niet enkel het percentage, maar zeker ook het gekozen patroon maakt veel uit. Elk patroon heeft zijn eigen, unieke eigenschappen.

• Raster (Grid) / Lijnen / Rechthoekig: Het klassieke rasterpatroon. Snel en betrouwbaar, maar minder sterk in bepaalde richtingen. Doordat de nozzle steeds dezelfde lijnen kruist, kan je bij hoge snelheid last krijgen van trillingen of ophoping van plastic.
• Gyroid: Favoriet bij veel gebruikers. Dit golvend patroon is in alle richtingen even sterk en print vaak sneller en stiller, omdat de lijnen elkaar niet kruisen. Ideaal als je een vloeistofdicht object wil, bijvoorbeeld voor giethars of epoxy.
• Honingraat (Honeycomb): Mooi om te zien en mechanisch uitstekend, maar duurt duidelijk langer omdat de printer voortdurend van richting moet veranderen.
• Lightning: Een slim patroon dat ontworpen is om materiaal te besparen. Je krijgt enkel meer vulling vlak onder de bovenlaag, de rest blijft grotendeels hol. Ideaal voor showstukken of bustes die niet mechanisch belast worden.

De mythe van 100% infill

Veel starters denken dat 100% infill hun print onverwoestbaar maakt. Maar dat klopt niet. Zo'n massieve print krijgt veel last van interne spanningen, krimp en vaak zelfs barsten. En je print reusachtig lang en gebruikt enorm veel materiaal.

Slimmer is het om het aantal buitenwanden te verhogen. Met bijvoorbeeld 40% infill en vier dikke buitenlagen krijg je meestal sterkere én snellere prints dan met 100% infill en dunne buitenwanden. De sterkte van een koker zit immers vooral in de buitenkant.